Historische Foto's

Herinnering van vroegere Siamezen

Op deze pagina willen we foto's plaatsen van "Nederlandse" Siamezen die geboren zijn voor of rond 1980. Deze foto's komen van mensen die hun dierbare Siamees al lang hebben verloren maar nog steeds een plekje hebben in hun hart.

Wilt U ook uw oude foto hier geplaatst hebben kunt u ons een mailtje sturen met foto en gegevens.

Fatima (1963)

Cattery Cardozo, 1975

Mijn allereerste Siamese poes heette Otzjie, een sealpoint zonder stamboom , ik heb haar in 1975 laten registreren bij de NKFV , haar vader heette Rakker en haar moeder Knobbeltje. Mijn allereerste Siamese kater was een lilacpoint. Hij werd geboren op 4 januari 1976. Gr. Int. Ch. Soendara Kanda's Eisja

Zijn vader Gr. Int. Ch. Cala Guya Casper , gefokt door mw. Hekstra van Wijk. Zijn moeder was Gr. Int. Ch. Fatima van Aldo eigendom van Mw. Leemans van Zutphen.
Mw. Leemans was dus ook de fokster van mijn kater.
Gr. Int. Ch. Soendara Kanda's Eisja.

Deze 2 katten vormden het begin van Cattery Cardozo

Op 17 maart 1977 kregen zij een nestje. De foto is op een show gemaakt door dhr. Scheffer. Groen als ik was nam ik het hele nest mee, ondanks het katertje links met zijn knikstaartje werd het nest Uitmuntend 2 met de mededeling dat het nest zonder dat katertje Cardozo Quinci Uitmuntend 1 was geworden.

Dit is Cardozo Quinci, geboren 24 juni 1967. Kittie Zijn moeder Kittie was een Foreigh White poes, ze had geen stamboom want haar afstamming was onbekend. Ik heb haar bij kennissen weggehaald waarvan de kinderen (3 jongens) haar flink mishandelde en ze was daardoor erg bang geworden. Pas toen ze kittens kreeg won ik haar vertrouwen en zijn we vriendinnen geworden. Kittie met kittens van Eisja

Kittie
Paranthes en Marvin Cardozo

Paranthes en Marvin Cardozo, geboren 17 maart 1977 en bij mijn moeder woonden als Dino en Mop Gr. Int. Ch. Soendara Kanda's Eisja

Gr. Int. Ch. Soendara Kanda's Eisja.

Dino en Mop, de 2 beschermengelen van Cardozo's Misty Girl Soraya, het dochtertje van Kittie en Eisja en zusje van Quincy

Foto's Marian da Silva Almeida, Cattery Cardozo

Foto's uit de jaren '50 (Kai Storbeck)

Een Siamees met kittens van de familie Daan in de jaren '50, vorige eeuw

Dit is Bezeke, geboren in november 1988.

Ikzelf en mijn tweelingzus zijn van 1984 en mijn kleine zusje van 1987 dus we zijn met haar opgegroeid en ze was als een constante in ons leven. Ze speelde met ons in de zon en de sneeuw, als we verdriet hadden, kwam ze onze tranen oplikken en als we ziek waren, week ze niet van onze zijde. Een echt oprecht lieve Thai. Je kon uren met haar praten, maar ook in luisteren was ze heel goed. Ze hield er van om vele prooien te vangen en aan ons te geven als dank omdat we zo goed voor haar zorgden. Zelfs op latere leeftijd was ze nog steeds te vinden om te spelen. Ze kreeg respect en liefde van iedereen hier in de buurt. Het liefste wat ze deed was op je gaan liggen of zitten en natuurlijk sliep ze elke nacht bij me in bed waar ze haar plaatsje op eiste. Het was dan ook heel plots toen ze besloot niet meer te gaan eten en zo verzwakt was, dat we uiteindelijk de keuze hebben moeten maken om haar te laten inslapen. Een hartverscheurende keuze, die nog steeds pijn doet. In augustus van 2007 is ze overleden, een paar maanden voor haar 19e verjaardag. Maar ze zal altijd bij ons zijn. Haar urne staat dan ook op mijn kamer, haar favoriete plekje. Een ware vriendschap voor het leven.

Mio (jaren '60)

Bijgaand een foto van Mio toen hij ruim 21 jaar was. Hij kwam in ons gezin als kitten ruim 40 jaar geleden. Mijn vader hield niet van katten en we hadden altijd honden. Maar Mio verstond de kunst om pa als eerste om zijn pootje te winden en heeft hem 22 jaar als persoonlijke bediende gehad. met de hond kon Mio lekker ravotten. Wij kinderen voorzagen onder onze dekens in warme slaapplekjes. 's Ochtends vóór zijn werk moest mijn vader Mio hoogstpersoonlijk de trap op dragen en hem op het ouderlijk bed deponeren. Tot aan Mio's dood joeg hij op muizen en klom in bomen. Een onvergetelijke kat! (Foto: Mieke Stoffel, cattery Silken Ninja)

Laila (1985-2006)

Onze seal point Siamees heet Laila (geb. 26 maart 1985) en is nog steeds in ons midden!!! Ze wordt straks 21 jaar...en ik ken haar al mijn halve leven (ben 42 jaar). Laila is geboren in Zevenhuizen. Mijn vriend had haar gekocht, toen was ze 3 maanden.(op de oude foto). Ze was zo leuk en soms zo gek toen ze klein was...ze rende vaak hard roepend door het huis heen, vol energie. Wat een superkat! Twee van onze andere katten heeft ze overleefd...Laila is onze enige Siamees en altijd de eye-catcher geweest in ons huis.

We hebben Laila nu nog samen met Panda (bijna 17 jaar)...samen te zien op de foto zoals ze nu zijn... 2 poezedames op leeftijd. Laila is altijd een bijzondere kat geweest, ze laat precies weten wat ze wil met haar harde stem! Ze is ook superlief voor onze 3 dochters, ze lag in hun box toen ze nog baby waren, en ligt nu nog graag in hun bed! Ze wil niet alleen zijn, wil altijd op een warme schoot liggen om lekker te slapen. Aandacht is altijd heel belangrijk geweest...zonder dat zou ze wegkwijnen. Ook drinkt ze water het liefst lebberend aan de kraan.Van die grappige eigenaardigheden... Haar gezondheid is nog goed, ze ziet niet zo goed meer, is een beetje doof en heeft af en toe last van epileptische aanvallen. Dat is de leeftijd en niets aan te doen. Alles aan onze Laila is gewoon super! Ze is super-lief, super-aanhankelijk, super-harde stem, super-boef, super-knuffelig, super-slaper.
Onze Laila is helaas overleden op 7 november 2006. Ze is ruim 21 jaar geworden. Ze was zo'n speciale kat...ze houdt altijd een plekje in onze harten. Het was onze super-poes!

(Foto's: Froukje Kroes en Henk Bolhuis)

Rhama (1989-2006)

Rhama heette eerst Loulou Makosafi, maar die naam pastte haar niet echt. Rhama was mooi voor haar, betekend koning(in), nou dat was zij ook wel hier thuis en haar behandeling ook wel tijdens haar leven, ziekte en dood. Maar goed zij verdiende dat echt! Ik mis haar nog zo erg en den Sanne 7-5-2005.jpg k nog steeds dat zij niet te vervangen is
(Foto: Eva Verwoerd)

Sanne (1987-2005)

Dit is de eerste siamees waarmee ik gefokt heb: een bleu tortie point geboren 05-04-1987 en ingeslapen op 01-08-2005, dus bijna 19 jaar oud en haar moeder Ming 2004, 19 jaar oud Mies (ook bleu tortie point) is ingeslapen op 21 jarige leeftijd. De vader van Sanne was een seal point. Nu ik er over nadenk is Mies eigenlijk van mijn eerste nestje, ze was van mijn broer, maar die had op dat moment niet de tijd om het nest groot te brengen.(Foto V.Baljet, cattery van Mens)

Ming (1985-2005)

Dit is Ming, ze is in mei van 1985 geboren en helaas met veel verdriet op 29 maart 2005 overleden aan een natuurlijke dood. Zelf ben ik in 1986 geboren dus ik kende haar al mijn hele leven, ik kon alles met haar doen, poppenkleertjes aantrekken, rond rijden in de kinderwagen en ga zo maar door. Ze heeft me nooit kwaad gedaan, en anderen ook niet. Het was altijd zo leuk dat ze 's avonds met me mee naar bed ging dan ging ze op me liggen en aan me oor sabbelen, 's morgens werd ik dan wakker en lag ze languit op mijn kussen en ik er naast. Ze had ook altijd grote verhalen te vertellen, maar luisteren deed ze ook!zelfs op oudere leeftijd was ze nog erg opgewekt en knuffelig. Het doet me nu nog steeds veel verdriet als ik naar haar plankje kijk en ik zie alleen nog haar foto met een brandend kaarsje staan. Zelfs mensen die totaal niet van katten houden vonden Ming en geweldig lieve en mooie kat. Dus wil ik hierbij vragen of u misschien ook foto's van Ming op deze site wilt zetten ter nagedachtenis van haar, dat zal ik er waarderen. (Foto's Kirsa)

Geen Nederlandse Siamees, maar wel heel bijzonder, een kampioene 1965 op de Melbourne show in Australië.

Alagana Mia Tammeka

Dit is wat Lyn Robinson schreef:

"I have meet a dear old lady in her eighties and she tells me that she used to own an OSS female and she showed her a few times. She had some wonderful photos and was happy to let me copy them. This lovely girl won the Melbourne show in 1965 and here is a photo of her and her trophy"

Misha (1974 -1986)

Misha kwam bij ons in 1974; hij was toen vier jaar. Zijn moeder was een Parisienne, Janna. Zijn vader woonde bij een zekere familie Bierenbrootspot.

Hij was een echt moederskindje: we waren in en rondom het huis altijd samen. Zijn stem ongeëvenaard in klankrijkdom. We deelden bezigheden en hij liep overal achter me aan: eten, bed en w.c. Hij was groot, donker gekleurd, met een knoop aan het einde van zijn staart (een bolletje). Ofwel door zijn onbevangen karakter óf door zijn scheelheid: hij schrok wanneer er een vogel opvloog. Nooit vogels gevangen dus. Bleek op punt a een vogel te zitten, keek Misha strak naar punt b, 20 centimeter er vandaan. “Je kijkt niet goed” zeiden we dan. Misha, 16 jaar is hij geworden.